Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17434 K.2013/15295

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/12/2011 tarih ve 2011/248-2011/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından, davalı şirketin gümrük giriş beyannamesi muhteviyatında yer alan eşyalarının gümrük vergilerine karşılık olarak 17.11.1997 tarihli teminat mektubu alındığını, davalı şirketin doğan gümrük vergisi ve katma değer vergisi toplamı kadar ana parayı ödemesine rağmen KDV ve gümrük vergisi gecikme faizleri ve gecikme zammını ödemediğini, bu kapsamda teminat mektubunun nakde çevrilmesinin talep edildiğini ve 107.351,09 TL ödeme yapıldığını ancak bakiye 137.331,51 TL'nin ödenmediğini belirterek şimdilik 137.331,51 TL alacağın avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, müvekkilinin tek sorumluluğunun teminat mektuplarındaki ana para ve bunun faizini ödemek olduğunu ve bu sorumluluğun yerine getirildiğini, teminatın kabulü tarihinden teminatın paraya çevrildiği tarihe kadar geçen günler için gecikme zammı hesaplanmasının doğru olmadığını, teminat mektubu lehtarı olan diğer davalı tarafından teminat mektubu konusu yükümlülük yerine getirildiğinden davanın konusuz kaldığını belirtilerek konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6111 sayılı Yasa gereğinden yararlanılmak istenmesi nedeniyle tahakkuk ettirilen bedelin davalı banka tarafından ödendiği, tahsili gereken bir alacağın bulunmadığı, davanın konusuz kaldığı, gerekçesiyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalı bankanın 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın davalı banka yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.