Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17600 K.2013/15242

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2012 tarih ve 2012/19-2012/439 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'a eklenen Ek- madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2012 yılı için 1.690,00 TL'dir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile toplam 2.240,21 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve BSMV’si ile birlikte tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 2.179,41 TL alacağın 2.000,00 TL'lik asıl alacak tutarına dava tarihinden itabaren ödeninceye kadar işletilecek faiz ve faizin %5 BSMV'si ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,davacının fazlaya ilişkin talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Reddedilen dava değeri bakımından, verilen karar temyiz talebinde bulunan davacı yönünden karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün davacı yönünden kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar verilmek gerekmiştir.