KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/17612 E., 2013/15913 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2013
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.09.2011 tarih ve 2010/294-2011/420 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı aleyhine Almanya Duisburg Eyalet Mahkemesinde açtığı davanın kabul edilerek kesinleştiğini ileri sürerek, yabancı mahkemenin 13.01.2009 tarih 1 O 512/07 sayılı kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olduğunu, tenfiz şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, verilen kararın kamu düzenine aykırı olmadığı, tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile Almanya Duisburg Eyalet Mahkemesi'nin 13.01.2009 tarih 1 O 512/07 sayılı kararının tenfizine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, davalı vekili vermiş olduğu temyiz dilekçesi ekinde “İbraname” başlıklı belge ibraz ederek karardan sonra tarafların anlaştıklarını, davacı vekilinin davalıyı ibra ettiğini uyuşmazlığın son bulduğunu beyan etmiştir.
HMK'nın 310 ve 314. maddelerine göre feragat, kabul ve sulh hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceğinden mahkemece, davalı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen “İbraname" başlıklı belge ve ekindeki vekaletname değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/17612, K. 2013/15913, 17 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama