KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/17672 E., 2013/17889 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2013
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
512 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.05.2012 tarih ve 2009/29-2012/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1997/205429 nolu, 35. sınıftaki hizmetler yönünden tescilli “LİBAS” ibareli markanın sahibi olduğunu ve bu ibareyi unvanında da kullanarak ticari faaliyette bulunduğunu, davalının 2006/37812 nolu, “Leebass” ibaresini 35. sınıftaki tüm hizmetler için başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine yapılan itirazlarının kısmen kabul gördüğünü, ancak reddedilen kısım yönünden 35/08 “mağazacılık” hizmetleri dahil başvurunun tesciline ve itirazlarının reddine karar verildiğini ileri sürerek, TPE YİDK'in 2008/M-5724 nolu kararının iptaline, tescil edilen 2006/37812 sayılı davalı markasının hükümsüzlüğüne;
davalı tescil talepleri ve kullanımlarının haksız rekabet ve markaya tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; her iki yanın giyim ve tekstil ürünlerinin üretim ve mağazalarında satışı yani ticaret ve hizmet markası olarak "Libas" ve "..." markalarını uzun yıllar kesintisiz ve fiilen kullandıkları, çekişmeli 35/08 "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetlerinin" çok sayıda ve farklı firmaya ait farklı ticaret markalarını barındıran malları bir araya getirerek müşterilere kolay ulaşılır kılmak ve bir arada sunmak olarak açıklanabilecek "mağazacılık hizmeti" olduğu;
dolayısıyla hizmetin hitap ettiği müşterilerin, hizmetlerin sunum yerleri, fiyatı, alım sıklığı, ikame olanağı itibariyle davacı adına tescilli 35/03 sınıfından tamamen farklı hizmetler oldukları, diğer taraftan başvurunun da "LeeBass" şeklinde davacı markasından uzaklaşan bir ibare olduğu, dolayısıyla bu koşullarda davacının sahip olduğu ticaret unvanı, fiili kullanımlar ve 35/08. sınıfta tescilli bulunmayan 205429 sayılı "Libas" ibareli markası ile bir iltibas ve karıştırma ihtimalinden söz edilemeyeceği;
davacı markasının KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tanınmışlığının kanıtlanamadığı davalı başvurusunun kötü niyetli olduğuna dair bir kanıt ve bulguya rastlanmadığı, KHK'nın 8/1-b, 8/3, 8/4, 8/5 hükümlerine dayalı tescil engellerinin gerçekleşmediği;
diğer taraftan davalının "LeeBass" ibaresini, 35/08 sınıfı da kapsayacak şekilde tescili istemiyle yaptığı başvurunun ve kullanımlarının iltibas ve karıştırma ihtimali olmadığı gibi, davacı markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmayacağı, esasen tarafların birbirlerinin "Libas" ve "..." şeklindeki işletme adı ve mağazacılık hizmetlerinde kullanımlarına dava tarihine kadar olduğu gibi, bundan böyle de katlanmak zorunda oldukları, gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve başvuru konusu “Leebass” ibaresi ile davacının dayandığı “Libas” markasının görsel, işitsel ve telaffuz olarak benzer olmaları nedeniyle mahkemenin bu işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) maddesi anlamında benzer olmadıklarına yönelik gerekçesi yerinde olmamakla birlikte, temyize konu kararda açıklanan diğer gerekçeler bakımından kararın isabetli bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/17672, K. 2013/17889, 8 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama