Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17689 K.2013/15177

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2011 tarih ve 2010/108-2011/575 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firma tarafından nakliyat sigorta poliçesi kapsamında sigortalanan ait emtiaların Çerkezköy'den Almanya'ya taşınması hususunda davalı taraf ile sigortalısının anlaşılaşarak 10.02.2009 tarihinde vagona yüklemesi yapıldığını, taşınma sırasında sigortalanan ürünlerin bir kısmının çalınıp bir kısmının da hasarlandığını, bu nedenle müvekkili şirketçe sigortalı firmaya 06.01.2010 tarihinde 14.128,15 TL tazminat ödendiğini ve yasal halefiyet iktisap edildiğini, sigortalıya ödenen tazminatın rücuen tahsili için davalıya yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını ileri sürerek 14.128,15 TL'nin ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Uluslararası Demiryolu Eşya Taşıma Sözleşmesi'ne ilişkin tertip kuralların (CİM Sözleşmesinin B ana eki) 44. maddesine göre alıcının eşyayı teslim almasından sonra her türlü talep hakkının alıcıya geçtiğini, alıcının bu yetkisini göndericiye devretmesi halinde dava açma yetkisinin göndericiye geçeceğini, böyle bir yetki olmadığına göre davacının dava açamayacağını, taşımanın uluslarası nitelikli olması sebebi ile TTK'nın 781. maddesinin uygulanamayacağını, müvekkilinin yükleme ve boşaltmada bir yükümlülüğünün olmadığını, taşımanın tam bir vagon taşıması olduğunu, taşıma sırasında taşıma düzensizliğinin olmadığını,

kayıp ve hasarla ilgili COTİF gereği taşıyıcının sorumlu tutulamayacağını, eksik olduğu iddia edilen malzemelerinin miktar ve değerine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 14.128,15 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili diğer savunmalarının yanında eksik teslimin söz konusu olmadığını ve alıcı tarafından tutulan tutanağın delil teşkil etmediğini savunduğuna göre, mahkemece öncelikle bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra, aralarında demiryolu taşımalarında uzman bir bilirkişinin de bulunacağı bilirkişi kurulundan, davalının sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olduğu hususu da nazara alınarak, rapor alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.