Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17748 K.2013/15238

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.05.2012 tarih ve 2010/53-2012/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2001 01860 nolu tasarımın yeni ve ayırd edici olmadığını ileri sürerek hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tasarımın 26/03/2007 tarihi itibari ile dava dışı...'a devredildiğini savunarak davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu tasarımın devri nedeniyle pasif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddi gerekmekle birlikte dava tarihinde pasif dava ehliyeti mevcut olduğundan yargılama giderleri ve vekalet ücretinin hangi tarafa yükletilmesinin tespitinin dava tarihindeki davacının haklılığına yani tasarımın hükümsüzlüğünün gerekip gerekmemesine göre belirlenmesi gerektiği,

3. Fikri ve Sinai Haklar Mahkemesi'nin 2007/183 esas nolu kararı ile eldeki davaya konu olan 2001/01860 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesi nedeniyle iş bu davanın açılmasında davacının haklılığının kanıtlanmış olduğu gerekçesiyle pasif husumet yokluğundan davanın reddine, davacı lehine vekalet ücretine hükmonulmasına ve yargılama giderinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkemenin gerekçeli kararında dava tarihi olarak 09.03.2007 tarihi yazılması gerekirken, 12.03.2010 olarak yazılması doğru değil ise de; bu hususun mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün bulunan maddi hatadan ibaret bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.