Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17762 K.2013/5

KANUNİ FAİZ VE TEMERRÜT FAİZİNE İLİŞKİN KANUN (3095) Madde 4/a

BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 355

"İçtihat Metni"Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2009 tarih ve 2008/19-2009/997 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi müşterisi olan V.. AŞ'nin İstanbul Bahçelievler Belediyesi ile “Bahçelievler Şarta Bağlı Kat Karşılığı İnşaat ve Devir Vaadi” sözleşmesi imzalayarak, kamu ve sağlık hizmet binalarının inşaatını üstlendiğini, bu sözleşme uyarınca da belediyeye ait arsanın kendisine veya göstereceği kişiye devri hususunda anlaşmaya varıldığını, dava dışı V..

AŞ'nin davalı ile de bir sözleşme yaparak, belediye ile yaptığı sözleşme çerçevesinde kendisine devri vaadedilen arsayı devir vaadinde bulunarak, yapılacak kamu binalarının inşaat masraflarının davalı tarafından yüklenilmesinin sağlandığını, bu sözleşmeler çerçevesinde müvekkili bankanın davalı şirkete hitaben, V..

V..şirketi lehine 2 adet teminat mektubu düzenlediğini, müvekkili bankanın ayrıca kredi riskinin teminatı olarak da 25.10.2002 tarihli temlikname ile V..’ın davalı şirketten olan 6.000.000 USD alacağını temlik aldığını, V..

V..inşaat şirketinin teminat mektuplarına konu kamu binalarının inşaatına başladığını, hastane binasının bitirildiğini, 25.10.2002 tarihli 6.000.000 USD bedelli temlik kapsamında 07.11.2006 tarihine kadar müvekkili bankaya toplam 4.725.882.86 USD tutarında hak ediş geldiğini, sonrasında herhangi bir bedelin gelmediğini, inşaatların son durumu ile ilgili tespit yaptırıldığını ve işlerin yaklaşık %87 oranının tamamlanmış bulunduğunun tespit edildiğini, diğer taraftan Bahçelievler Belediye Başkanlığı ile V..

V.. şirketi arasında imzalanan sözleşme ve yine V.. V.. inşaat şirketi ile davalı C.. şirketi arasında imzalanan sözleşmelere göre, davalı şirkete vaadedilerek 21.07.2003 tarihinde tapuya şerh edilen taşınmaz üzerine davalı şirketin tabelasının konulmuş bulunduğunu, işlerin tamamlanmış ve fiziken taşınmazın davalı şirketin kullanımına geçtiğinin tespitini edildiğini, ayrıca V..

AŞ ile yapılan inşaat sözleşmesinin sona ermiş olduğunu ileri sürerek, davalıya verilmiş bulunan toplam 980.000 USD bedelli teminat mektuplarının iadesine ve temlik sözleşmesi kapsamında ödenmesi gereken 1.274.117.14 USD’nin ödenme günündeki efektif satış kuru karşılığının ticari reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile davacı banka arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığını, davacı bankanın, müvekkili şirkete bir dönem inşaat yapma vaadinde bulunan ancak taahhüdünü yerine getirmeyen V.. lehine teminat mektupları düzenlediğini, teminat mektuplarının tevdi edilmesinin sebebinin V.. ile müvekkili arasındaki Bahçelievler projesi olarak bilinen inşaat sözleşmesi olduğunu, V..’ın, sözleşmeye konu inşaatını tamamlayamadığını, kısmen yaptığı üretimleri de süresinde yerine getirmediğini,

V..’ın inşaatları sözleşmeye uygun teslim etmesinin mümkün olmadığının tespit edilmesini takiben 11.11.2006 tarihli mutabakat protokolü düzenlendiğini ve inşaatların Vinsan tarafından tamamlanmadığının belirlendiğini, davacı banka ile dava dışı Vinsan arasında 25.10.2002 tarihli temlik sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme ile V..’ın müvekkili şirketten doğacak alacağından 6.000.000 USD tutarlı kısmını davacı bankaya temlik ettiğini, ancak temlik sözleşmesinde müvekkili şirketin imzası ve borca yönelik bir kabul iradesinin bulunmadığını, borç doğduğu kadar alacaklı bankaya ödeme yapıldığını,

davacının iddiasına konu bir alacağı olması halinde bunun muhatabının müvekkili şirket değil V.. şirketi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı bankanın davalı adına, 670.000 USD ve 980.000.USD tutarlı iki adet teminat mektubu düzenlediği, dava dışı V.. şirketi ile davalı arasında düzenlenen 11.11.2006 tarihli protokolde belirtilen edimlerin yerine getirildiği ve proje konusu taşınmazın mülkiyetinin davalıya geçtiği,

bu nedenle karşılıksız kalan teminat mektuplarının davacıya iadesinin gerektiği gerekçesiyle dava konusu 04.10.2001 tarihli 670.000 USD ve 25.10.2002 tarihli 980.000 USDlik teminat mektuplarının karşılıksız olması nedeniyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine ve davacının borçlu olmadığı halde 670.000 USD'lik teminat mektubundan ödediği 444.195.25 TL'nin davalıdan istirdadına, dava dışı Vinsan şirketinin davalıdan olan 6.000.000 USD tutarlı alacağını davacıya temlik ettiği,

bu temlik sözleşmesi nedeniyle davacının bakiye 1.234 USD alacağının bulunduğu gerekçesiyle de temlik kapsamında kalan 1.052.45 USD alacağın 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince, ödeme tarihindeki en yüksek mevduat faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, aşan istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.