Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1806 K.2012/2832

Taraflar arasında görülen davada Ordu 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.11.2008 gün ve 2007/90 - 2008/169 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.11.2011 gün ve 2010/3903 - 2011/15051 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinin arka tarafındaki pencerenin kırılarak işyerine girildiğini ve 34 adet cep tefonunun çalındığını, davalının sigortalı mahalde demir parmaklık bulunması halinde hırsızlık rizikosunu teminat altında olabileceği gerekçesiyle ödeme yapmadığını, işyerinin arka penceresinde ve ön tarafında demir parmaklıklar bulunduğunu ileri sürerek 14.700 TL tazminatın 18.09.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işyeri paket sigorta poliçesine göre hırsızlık rizikosunun sigortalı mahalde demir parmaklık bulunması halinde hüküm ifade edeceğini, sigortalı işyerinin arka penceresinde demir parmaklık bulunmadığını ve hırsızlığın buradan gerçekleştiğini savunarak davanın reddini redini istemiştir.

Mahkemece, davanın dayanağını oluşturan poliçede hırsızlık rizikosunun sigortalı mahalde demir parmaklık bulunması halinde hüküm ifade edeceğinin belirtildiği, hırsızlık eyleminin işyerinin güney penceresinin camı kırılarak pencere mandalının açılarak gerçekleştirildiği, pencere üzerinde demir parmaklık olmakla birlikte bunun pencere doğraması üzerine monte edildiği ve pencere kanatları açıldığında demir parmaklıkların da kanatla beraber açıldığı, hırsızlık eyleminden sonra davacının daha geniş parmaklıkları duvara monte ettiği, hasarın poliçe ile verilen hırsızlık teminatı kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.