Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18184 K.2013/18044

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.12.2011 tarih ve 2011/16-2011/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Polo ticaret ünvanı ve markasının kullanarak POLO GARAGE ve POLO+şekil markalarını yurt içi ve dışında üstün bir kalite anlayışı ile tanıttığını, markayı meşhur ve maruf hale getiren gerçek hak sahibi olduğunu, TPE nezdinde tescil ettirerek POLO ve POLO GARAGE markalarını tanınmış marka haline getirdiğini, davalının müvekkiline ait markalar ile iltibas meydana getiren 2003 16157 sayılı Park Polo Club+şekil markasını 18'inci ve 35'inci sınıfta yer alan emtialar için adına tescil ettirerek müvekkilinin markasına tecavüz ve markalarının değerinden haksız kazanç sağlamak amacını güttüğünü,

markanın temel unsurunun Polo olup, Park Club ibaresinin temel vurguyu ortadan kaldıracak nitelikte bulunmadığını, markada mevcut şekil vasıtasıyla da markaya açıkça tecavüz edildiğini, markanın farklı sınıflar için dahi tescilinin söz konusu olamayacağını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2003/16157 sayılı PARK POLO CLUB markasının hükümsüzlüğüne, haksız rekabetin giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Polo denildiği zaman akla gelenin davacının markası olmayıp, bir araba markasının hatırlandığını, tescilli markaları olan Park Polo Club’un davacının markası ile iltibas yaratacak bir yanının bulunmadığını, at üzerinde oynanan bir oyunu ifade eden Polo kelimesi ve resminin davacının tekelinde olmadığını, TPE nezdinde Polo ibaresini içeren 100'den fazla tescil bulunduğunu, bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının markasının tanınmış marka olduğu, markanın tescil edildiği sınıflar dışında kalan farklı sınıf veya alt gruplardaki ürünler bakımından da uygulanacağı ve davalının 2003 16157 sayılı “Park Polo Club+Şekil" markasındaki tüm sınıf emtialar bakımından hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, bozma ilamından önceki kararla verilen ve Yargıtay bozma ilamı kapsamı dışında kalarak kesinleşen hususlar hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davanın kabulü ile TPE' de davalı adına tescilli bulunan 2003 16157 sayılı “Park Polo Club+Şekil" markasının tüm emtia yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı adına tescilli bulunan markanın hükümsüzlüğü ile haksız rekabetin giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda belirtilen gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak Dairemizce “Davacı tarafça, öncelikli marka hakkına, iltibas olgusuna ve tanınmışlığa dayalı olarak işbu davanın açıldığı ve dava konusu markaların esaslı unsurlarının “POLO” ibaresi olduğu gözetilerek, mahkemece kabul edilen 18. sınıfın (2) ve (3) alt grubundaki emtialar ile 35/8. sınıf hizmetler dışındaki 18. sınıfta yer alan emtialar bakımından da davacı adına önceki tarihli markalarının tescilli oldukları mal ve hizmetleri gösteren açıklamalı örneklerinin istenilmesi ve şayet bu markaların kapsadığı 18. sınıftaki alt gruplarda yer alan emtiaların dava konusu markadaki 18. sınıf (1),

(4) ve (5) alt gruplardan farklı oldukları sonucuna varılması halinde; dava konusu 2003/16157 sayılı markanın başvuru tarihi itibariyle davacı adına tescilli “POLO” ve “POLO GARAGE” markalarının 556 Sayılı KHK’nin 7/1-(i) ve 8/4. fıkraları anlamında tanınmış marka olup olmadıkları hakkında davacı tarafça dosyaya sunulan deliller üzerinde Dairemiz kararlarında açıklanan (18.06.2004 T, 5927/9302, 11.03.2010 T, 6734/2731) ilkelerde göz önüne alınarak uzman bilirkişi heyetinden görüş istenilmek suretiyle, tanınmış marka oldukları sonucuna varıldığı takdirde,

farklı sınıf veya alt gruplardaki ürünler bakımından söz konusu maddelerde sayılan koşulların gerçekleşme ihtimali bulunup bulunmadığı hususlarında denetime elverişli rapor düzenlettirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu ve 556 Sayılı KHK’nın 7/1-(i), Paris Sözleşmesi’nin 1. mükerrer 6. maddesi ve TRIPS 16. maddesiyle aynı KHK’nın 8/4. maddesinde düzenlenen tanınmış marka hükümlerine aykırı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.” şeklinde bozma kararı verilmiş olmasına rağmen,

556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesindeki koşulların değerlendirilmeksizin yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.