KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/18404 E., 2013/16526 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2013
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.08.2012 tarih ve 2012/331-2012/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, müvekkilince davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Esses Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 3 O 337/10 numaralı kararının tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yabancı mahkeme kararının usulüne uygun olarak müvekkiline tebliğ edilmediğini, kararın gerekçeden yoksun olması nedeni ile Türk kamu düzenine aykırı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, yabancı mahkeme kararının taraflar usulüne uygun tebliğ edildiği kararın kesinleştiği, davalının yabancı mahkeme kararına karşı yasal yollara başvurma hakkını kullanmadığından kamu düzenine aykırılık savunmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 3 O 337/10 numaralı kararının tanınması ve tenfizine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/18404, K. 2013/16526, 25 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama