Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18653 K.2013/17299

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Anadolu 16. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/02/2012 gün ve 2010/1225-2012/232 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'a eklenen Ek- madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2012 yılı için 1.690,00 TL'dir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile 2.885,06 TL borçlu bulunmadığının tespitini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 1.481,30 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz edilmişse de, mahkemece reddedilen miktar, temyiz talebinde bulunan davacı yönünden karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz istemlerinin, mahkeme hükmünün davacı yönünden kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.