Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18690 K.2013/1278

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.04.2011 tarih ve 2011/232-2011/232 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz edenler (borçlular) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz edenler, ihtiyati haciz kararı alan bankaya 550.000 TL ana para borçlarının bulunmadığını, bu miktarın kredi limiti olduğunu, bahse konu borcun 412.500 TL değerindeki kısmının kredi kefili Kredi Garanti Fonu tarafından ödendiğini, kalan kısım ile ilgili davanın devam ettiğini ileri sürerek, ihtiyati haczin kaldırılmasını talep ve dava etmişlerdir.

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkili banka ile dava dışı ... arasında kredi sözleşmesinin imzalandığını, itiraz edenlerin bu sözleşmeye kefil olduğunu, borçlu şirketin ödeme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bunun üzerine hesabın kat edildiğini, ihtiyati haczin kaldırılmasının şartlarının İİK. 265. maddesinde sayıldığını, itiraz edenlerin dilekçelerinde belirttikleri sebeplerin bu madde kapsamında bulunmadığını savunarak, talebin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, ihtiyati haciz kararının dayandığı belgeler itibariyle itirazın İİK'nın 265. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirine dayanmadığı gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati hacze itiraz edenler vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz edenler (borçlular) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.