KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/18883 E., 2013/4312 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2013
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.05.2010 gün ve 2008/126-2010/251 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.09.2012 gün ve 2010/15124-2012/13533 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin .... sınıfta yer alan ürünler yönünden yapmış olduğu '' ...'' ibareli marka başvurusuna davalı şirket adına tescilli ''AKILLI İPLİK'' markası gerekçe gösterilerek itiraz edildiğini, itirazın kabul edilerek marka başvurusunun reddedildiğini, davalı markası ile müvekkili marka başvurusu arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkili başvurusunun asıl unsurunun ''TUNÇ'' ibaresi olduğunu, ''AKILLI İPLİK'' ibaresinin markada tanımlayıcı yan unsur niteliğinde bulunup, ayırt edici nitelik taşımadığını ileri sürülerek, .... .... kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davacı marka başvurusu ile davalı markasının benzer olduğunu, aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığını savunmuştur.
Diğer davalı vekili, akıllı ibaresinin 556 sayılı KHK 7/a-c anlamında ayırt edici niteliği haiz olduğunu, cins, vasıf bildirmediğini, davacı başvurusunun kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/18883, K. 2013/4312, 7 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama