Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18893 K.2013/5635

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2010 gün ve 2008/382-2010/83 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/09/2012 gün ve 2010/10466-2012/14469 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1961 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, “ŞEKERİM”, "ÜSTÜNDE NE VAR ŞEKERİM?” “...

ŞEKERİM+ŞEKİL” markaları ile ambalaj deseni tasarımının sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “WEB ŞEKER” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından yapılan itirazın nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, oysa davalı yanın müvekkiline ait tanınmış "Şekerim" ibareli markanın tanınmışlığından haksız bir yarar ve kazanç sağlamak amacıyla kötü niyetli olarak “WEB ŞEKER” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, taraf markalarının gerek markayı oluşturan esas unsur,

gerekse markaların bütünü itibariyle bıraktığı intiba yönünden ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, emtia sınıflarının aynı olmasının markanın haksız rekabet ve tecavüzün boyutunu artırdığını ileri sürerek, ... kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce 2010/10466 E,2012/14469 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.