Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18921 K.2013/17077

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.04.2012 tarih ve 2011/121-2012/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/25230 kod numarası ile "İmsa... Meşrubat Sanayii A.Ş.

Şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin itirazı üzerine, davalı kurumun "İmza" ibareli markanın benzer olduğu gerekçesiyle itirazın kabul edildiğini, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'na yaptığı itiraz başvurusunun reddedildiğini, oysa tescil ettirmek istedikleri markanın 1974 yılından beri tescilli haliyle kullanıldığını, 2004 yılında bazı sebeplerden yenileme işleminin yapılamaması sebebiyle tescilin hükümden düştüğünü, redde mesnet markaların 2006 yılında tescil edildiğini, tarafların faaliyet alanlarının farklı olduğunu,

markaların arasında benzerliğin bulunmadığını savunarak TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2011-M-850 sayılı kararının iptalini, marka başvurularının tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Taşkınırmak Giyim Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili, taraf markalarının fonetik ve şekil olarak birbirlerine benzediğini, iltibasa sebep vereceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı TPE vekili, markaların esas unsurları, yazılışları ve telaffuzları yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında birbirlerine benzediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru ve itiraza dayanak markalardaki ilaveler nedeniyle, markaların aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı gibi genellikle ürün ve markalarını yan yana görme imkanı bulunmayan ortalama tüketicide bıraktığı genel izlenim, görünüm ve anlam olarak tamamen farklı oldukları, zira başvuruda asıl unsurun bir bütün olarak dilimizde herhangi bir anlamı olmayan "İMSA" ve bu ibarenin ne anlama geldiğini belirten "İstanbul Meşrubat Sanayii A.Ş." ibarelerinden oluştuğu,

dolayısıyla davacının "İMZA" asıl unsurlu giyim eşyalarında belirli bir ayırt ediciliğe sahip markaları ile ilgilendirilme ihtimali dahil çağrışım suretiyle benzetilmesi imkanının bulunmadığı, tüketicinin davacı başvurusunu hiç bir zaman "İMZA" olarak tek başına okuyup algılamayacağı, "İMZA" ibaresini açıklayan "İstanbul Meşrubat Sanayi A.Ş." ibaresine yoğunlaşarak markayı algılayıp hatırlayacağı, anlamı vurgulayan bu açılım nedeniyle davacı markasındaki "İMZA" ibaresiyle işitsel olarak dahi bir benzerlik kurulamayacağı,

dolayısıyla YİDK kararında yer verilen "işitsel benzerlik" gerekçesinin de yerinde ve somut olayın koşullarına uygun bir kabul olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nın 2011-M-850 sayılı kararının iptaline, bir kısım idari işlemlerin tamamlanmasını gerektiren ve zamansız talep edilen başvurunun tesciline yönelik fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.