Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/196 K.2013/17187

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.06.2011 tarih ve 2009/176-2011/221 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı-karşı davacı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka nezdindeki mevduat hesabından “faiz farkı geri alımı” adı altında (15.995.225.331) TL'nin haksız olarak kesildiğini ileri sürerek, anılan meblağın en yüksek mevduat faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, karşı davada ise (15.995.225.331) TL borcun bulunmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya karşı direnilmiş, direnme kararına uyulmuş, davalı Banka'nın davacıya piyasa ortalamasının 1.71 oranda fazla kapital faizi ödemesinin davalı Banka'nın müzayaka halinden kaynaklandığı, gabinin sübjektif unsurunun var olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.