Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1988 K.2013/18476

.

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.06.2011 tarih ve 2009/203-2011/270 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.10.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taksi hizmeti sunması konusunda 1 yıl süreli anlaştıklarını, sözleşmenin 23.05.2008 tarihinde imzalanmış olmasına rağmen davalının 19.08.2008 tarihinden itibaren sözleşmeyi sözlü olarak feshettiğini, davacı şirketin aylık 55.000-60.000 TL'lik hizmet sunduğunu, davalı şirketin hizmetten yararlanmayı bırakması nedeniyle müvekkilinin yıllık zararının 522.500 TL, sözleşme nedeniyle kiraladığı araçlar nedeniyle zararının 200.000 TL olduğunu, alacağın tahsili için başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların aralarında imzaladıkları 23.05.2008 tarihli sözleşmenin belli bir aylık yada yıllık ödeme yapmayı düzenlemediğini, davacının hizmet verdiği araçların hizmet vermeye uygun yeterlilikte bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, kötüniyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında aktedilen 23.05.2008 tarihli sözleşmenin bir nevi "özel transfer hizmeti" niteliğinde olduğu, transfer hizmetinde davacı tarafından kullanılan araçların niteliği dikkate alındığında Karayolu Taşıma Yönetmeliği Hükümleri'ne göre "A1 yetki belgesi" nin gerekli olmadığı, her iki tarafın tacir olması nedeni ile TTK' nın 20/3.maddesi gereğince iptal beyanının yazılı olarak yapılması gerektiği, ancak davalının sözleşmeyi yazılı olarak fesh etmediği, sözleşmenin uygulamasını fiilen sona erdirdiği, bu suretle davacının müspet zararını isteme hakkının doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.