KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2130 E., 2012/3639 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/10/2009 tarih ve 2006/162-2009/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıya ait olan ve gemide bulunan konteynerlerin limana indirilmesini sağlayan MHC-200 model konteyner vincinin dolu aktarma konteynerini tekrar gemiye yüklemek üzere geçici olarak limana indirdiğini ancak müvekkiline ait Post Panamaks vincinin yürüyüş yolu üzerine koyduğunu, müvekkiline ait vincin hareket etmesi sonucunda konteynere çarparak hasarlandığını, davalının söz konusu olay nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, 1.036,80 TL ve 55.140 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının çalışanlarının kusurlu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu kazanın oluşumunda davacı çalışanlarının kusurlu olduğu, davalı şirket elemanının isteği üzerine konteynerin, davacıya ait vincin yürüyüş yolu üzerine bırakılmasının davalının kusurlu olduğunu göstermeyeceği, davacı kurumun işin uzmanı olup davalı şirket elemanının bu istemi uygun değil ise reddetmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2130, K. 2012/3639, 12 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama