KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2419 E., 2012/4503 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/06/2007 gün ve 2007/209-2007/371 sayılı kararı onayan Daire’nin 05/12/2011 gün ve 2010/5116-2011/6355 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin BDDK kararıyla Ege Giyim San. Bankası A.Ş. ile birleştiğini, bu birleşmenin 18.01.2002 tarihinde gerçekleştiğini, anılan bankanın sahip olduğu iştirak hisselerinden EGS Sig.A.Ş.’nin sermayesini temsil eden 180.424 adet ortaklık payı ve EGSFK Dış Tic.A.Ş.’nin sermayesini temsil eden 434 adet ortaklık paylarını davalıya sattığını, Bu satımdan kaynaklanan bakiye borcunun 01.01.2001 tarihi itibariyle 3.685.898.72 USD ve 8.318.712,32 DEM'e ulaştığını, tahsili için yapılan ilamsız icra takibine işlemiş faiz, faiz oranı ve fer’ilerine yönelik olarak davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatına olarak hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın esasına yönelik karar bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2419, K. 2012/4503, 22 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama