Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/2542 K.2012/18009

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2011 tarih ve 2009/456-2011/747 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/11/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya sigortalı müvekkiline ait işyerinde (depo) çıkan yangın sonucu oluşan hasarın ödenmediğini ileri sürerek, 450.000,00 TL'nın temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu yangın olayının gerçeği yansıtmadığını, emtiaya ilişkin beyannamelerin verilmediğinin tespit edildiğini, bir ay içinde 405.000,00 TL bedelli mal alınmasına rağmen hiç satışının bulunmadığını, depodaki ölçüm neticesinde m² hesabında içeriye en fazla 43.224,25 TL değerinde emtia konulabileceğinin belirlendiğini, davacının koruma tedbirlerini alma yükümlülüğünü ihlal ettiğini ve kötü niyetin korunamayacağını savunarak, davanın redddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ait davalı ... şirketi nezdinde sigortalı işyerinde meydana gelen yangının elektrik tesisatındaki kısa devreden kaynaklandığı, sigortalının doğru ihbar yükümlüğününü ihlal ettiğinden bahsedilemeyeceği, davalı sigortacının hasarın teminat dışı olduğu yolundaki savunmasını kanıtlayacak belge ve delil bulunmadığı, davacının işe başlamadan önce işletme defterini tasdik ettirdiği, işletme defterinin açılış tasdik kaydının zamanında yapıldığı, hasarın poliçe teminatı kapsamında bulunduğu, yangın sonucu işyerinde bulunan emtiadaki hasarın 489.384,95 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yangının elektrik tesisatındaki kısa devreden çıktığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, işyeri sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, esasen uyuşmazlık davaya dayanak yapılan faturaların gerçek zararı kanıtlamaya yeterli olup olmadığı,tazminat miktarının ne olması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Hiç şüphesiz sigortacı, sigorta ettiren kimsenin gerçek zararını tazmine mecbur olup, sigortalı da gerçek zararını usulüne uygun bir şekilde kanıtlamak zorundadır. Davalı taraf davacının gerçek zararı kanıtlamaya yönelik dayanak faturaların sahteliği ve yanıltıcılığı savunmasında bulunmuş, bu bağlamda davalı tarafından davacının sahte ve yanıltıcı belge ve beyanlarla haksız tazminat almaya kalkışmak, Vergi Kanunlarına muhalefet ve yanıltıcı belge düzenlemek ve kullanmak, vergi ziya ve kaçakçılığı nedenleri ile suç duyurusunda bulunulmuş olup, konu ile ilgili soruşturmanın halen devam ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, anılan soruşturmanın akibeti araştırılıp sonucu beklenmeden bu bağlamda davaya dayanak faturaların gerçek bir mal alımını ve satımını yansıtıp yansıtmadığı, başka bir deyişle gerçek mal alımını kanıtlamaya yeterli olup olmadığı kuşkuya yer bırakmaksızın değerlendirilip ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken bu yönden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Öte yandan, davalı tarafından sigortalı işyerinde yapılan inceleme sonrasında gerek kalıntıların incelenmesinden gerekse metraj ölçümü neticesinde işyerine sığabilecek ve yangın sırasında bulunabilecek en fazla emtia toplamının 43.224,25 TL olabileceğini savunulmasına rağmen bu savunmaya ilişkin mahkemece denetlemeye elverişli hiç değerlendirmede bulunulmamış olması da keza doğru olmamıştır.