KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2616 E., 2012/4540 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2010 tarih ve 2008/309-2010/121 sayılı kararı bozan Daire’nin 01/11/2011 gün ve 2011/13206-2011/14749 sayılı kararı aleyhinde davalılardan ... ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı bulundukları araçların karıştığı kaza sonrasında müvekkillerinden ...’in eşi, diğerlerinin annesi ...’in öldüğünü, maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 38.619.11 TL maddi ve davalı ... dışındaki davalılardan 30.000 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan ..., Güven Sigorta A.Ş vekili, Ersin ve ... vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, davalı ... şirketinin sorumlu olmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkında davanın reddine, davacılar ... ve ... için 38.619.11 TL maddi tazminat ile her bir davacı için 3.000.00 TL manevi tazminatın diğer davalılardan tahsiline dair verilen kararın davalı ... dışındaki taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/13206 E, 2011/14749 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle davacılar ve davalılardan ... yararına bozulmuştur.
Davalılardan ... ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... ve ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2616, K. 2012/4540, 23 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama