Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/2790 K.2012/4539

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2009 gün ve 2007/752-2009/328 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/12/2011 gün ve 2010/130-2011/16894 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Asmin Sigorta Aracılık Hizm.Ltd.Şti. arasında 29.03.2005 tarihli acentelik sözleşmesi imzalandığını, davalının da bu sözleşme nedeniyle müvekkili lehine 18.03.2005 tarihli (20.000) TL. bedelli ve 09.03.2006 tarihli (10.000) TL. bedelli teminat mektupları düzenlediğini, dava dışı acentenin sözleşmesinin 13.11.2006 tarihinde feshedildiğini, bu tarih itibariyle (53.644,58) TL borç hesaplandığını, teminat mektuplarının süresinin 09.03.2007 tarihinde sona ereceğini, bu nedenle müvekkili tarafından 19.02.2007 tarihinde davalıdan teminat mektuplarının süresinin uzatılmasının aksi halde tazmininin istendiğini,

davalının da mektupların yenilenmeyeceği gibi tazmin de edilmeyeceğini bildirdiğini ileri sürerek, (30.000) TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temiyizi üzerine karar Dairemizin 2010/130 E, 2011/16894 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.