Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/2823 K.2012/18446

Taraflar arasında görülen davada Akhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.10.2011 tarih ve 2033/264-2011/508 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı Banka'nın müvekkilleri aleyhine 19.10.1999 tarih ve 80 nolu temlik senedine istinaden (1055 Sayılı Akhisar Tütün Satış Kooperatifi ortakları) takip başlatıldığını, müvekkilerinin kooperatife olan borçlarını ödemeleri nedeniyle itiraz etmeleri üzerine takibin durduğunu, itirazın kaldırılması ya da iptali talebiyle dava açmayan bankanın, takibe konu alacağı müvekkilerine ödenmesi gereken devlet destekleme primi ve pamuk destekleme primlerinden haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak kestiğini ileri sürerek, ... için 2.820 TL, ... için 1.028 TL, ... için 1.324 TL alacağın ihtarname tebliğ tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif ile ortakları arasında imzalanan "Müşterek ve müteselsil borç senedi"ne konu alacağın bankaya temlik edildiğini, kooperatife yapılan ödemelerin banka açısından bağlayıcılığının bulunmadığını, kesintinin banka ile kooperatif arasındaki Tarımsal Krediler Genel Sözleşmesi'nin 8/3. ve BK'nun 118. maddesine istinaden yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bankanın kooperatif ile arasındaki kredi sözleşmesinde kendisine rehin hakkı sebebi ile doğrudan mahsup hakkı veren maddeyi kendisi ile doğrudan kredi sözleşmesi ilişkisi içinde olmayan davacılara karşı uygulayamayacağı, 04.05.2002 tarih ve 2002/4165 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın yayınlanmasından önceki döneme ait doğrudan gelir desteği ödemelerinin diğer kamu kurum ve kuruluşlarının alacaklarına mahsup edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, ... için 2.820 TL, ... için 1.028 TL, ... için 1.324 TL'nın her bir davacı yönünden 29.04.2003 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin davacılardan ...'a yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin davacılardan ...ve ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince, mülga HUMK'nun 5219 ve 5236 sayılı Kanun ile değişik 427/2 nci madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.540 TL'sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 2011 yılında verilen hükümler bakımından kesindir.

Somut olayda, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan ve objektif dava birleşmesinde her dava bağımsız olduğundan, kesinlik sınırının toplama göre değil, her dava için ayrı ayrı ele alınması gerekmektedir. Davacılar lehine tahsiline tahsiline karar verilen miktarlar, ayrı ayrı nazara alındığında, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davacılar ...ve ... bakımından temyiz isteminin ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekmiştir.