KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/3535 E., 2013/16154 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2013
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
425 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.06.2011 tarih ve 2009/228-2011/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "ULUDAĞ ZERO" ibaresinin 32. sınıfta marka olarak tescili için TPE'ye başvurduğunu, davalı şirketin "PANDA ZERO" ibareli markasını mesnet göstererek başvuruya yaptığı itiraz reddedilmiş ise de, YİDK kararı ile bu kez markalar arasında ilişkilendirme veya karıştırılma ihtimaline neden olabilecek düzeyde benzerlik bulunduğu belirtilerek itirazın kabul edildiğini, karıştırılma/ilişkilendirilme bulunup bulunmadığı saptanırken markaların ayırt edici etkilerinin değerlendirileceğini,
pek çok dilde sıfır anlamına gelen "ZERO" ibaresi genel bir ibare iken markalardaki "ULUDAĞ" ve "PANDA" ibarelerinin esas unsur olduğunu ve ön plana çıktıklarını, taraf ürünlerinin orta düzeydeki tüketiciler tarafından karıştırılmayacağını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, "ZERO" ibaresi jenerik marka olmadığından belli bir ürün grubunun algılanmasına sebebiyet vermediğini, tarafların onlarca tescilli markalarının bulunduğunu, tanınmış "PANDA" ve "ULUDAĞ" ibarelerinin tekrar tekrar tescilinin amaçlanmadığını, bu ibareler dışındaki kelimelerin asıl unsur olarak dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı TPE vekili, iptali istenen kararın hukuka uygun olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının emtia listesindeki 32. sınıf malların başvuruda aynen yer aldığı, her iki markanın düz yazı ve harflerle yazıldığı, son dönemlerdeki yoğun reklam kampanyalarının etkisi ile çekişmeli "ZERO" ibaresinin tüketiciler tarafından "sıfır" olarak algılanacağı ve tanımladığı ibare yönünden tüketici zihninde "şekersiz, yağsız, sıfır kalori" anlamlarını çağrıştıracağı, ibarenin 32. sınıftaki ürünler için ürünün şeker içermemesi özelliğini tanımlayacağı ve geri planda algılanacağı,
markaların bütünü içerisinde "ULUDAĞ" ve "PANDA" ibarelerinin marka olarak öne çıkacağı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında bir iltibas tehlikesinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nın 2009-M-2843 sayılı kararının iptaline, tescil talebine dair istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut uyuşmazlık bakımından "ZERO" kelimesinin tasviri işaret niteliğinde bulunmasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/3535, K. 2013/16154, 19 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama