Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4025 K.2013/21011

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 tarih ve 2010/36-2011/471 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19/11/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ....'nun Akbank A.Ş. Bartın Şubesi'nden kullandığı kredi nedeniyle davalı ile hayat sigorta sözleşmesi imzaladığını, usulüne uygun müracaata rağmen davalının ödeme yapmadığını, davalı tarafından murisin hipertansiyon ve diyabet rahatsızlıklarını bildirmeyerek beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle cayma hakkının kullanıldığı belirtilmişse de bu hakkın süresinde kullanılmadığını ileri sürerek, (100.000) TL teminat bedelinin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 18.12.2007 tarihli kredili hayat sigorta başvuru formunda murisin herhangi bir beyanının bulunmadığı, murisin kesin ölüm sebebinin "mevcut kraner arter hastalığına bağlı eski myakart infarktüsü zemininde gelişen akut myakart infarktüsü" olarak 26.01.2009 tarihli otopsi raporunda belirtildiği, dolayısıyla kesin ölüm sebebinin ancak otopsi raporundaki 13.02.2009 cumhuriyet savcılığı havale tarihinde öğrenilebileceği, davalı sigorta şirketinin de 1 ay içinde 03.03.2009 tarihinde ve süresinde cayma hakkını kullandığı,

15.12.2008 tarihinde davalıya murisin hastalığıyla ilgili sağlık karnesi, reçeteler gibi belgelerin gönderildiği, davalının murisin hastalığının varlığını bu belgeler göre tespit edebilse de ölümün gizlenen bu hastalık nedeniyle olup olmadığını ancak kesin ölüm sebebinin tespitiyle öğrenebileceği, dolayısıyla cayma hakkını kullanma süresinin bu tarihte işlemeye başlayacağı, murisin bu hastalığını 18.12.2007 tarihinde davalıdan kasten gizlediği gerekçesiyle davaınn reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve rizikonun gerçekleşmesinden sonra sözleşmeden cayma esasen mümkün değilse de, böyle bir durumda sigortacının ya sözleşmeye koyacağı hükümle ya da Borçlar Kanunu’nun genel hükümlerine dayanarak bu konudaki savunma hakkını koruyabilecek olmasına,

somut olayda da HSGŞ.'nin C.2.2.2. maddesine konulan hükümle beyan yükümlülüğünün kasıtlı ihlali halinde sigortacının, riziko gerçekleşmiş olsa bile sözleşmeden cayabileceğinin ve prime hak kazanacağının kararlaştırılmış bulunmasına, poliçeye bu yolda konulan hükmün, sigorta hukukunun emredici nitelikteki hükümlerine aykırı olmadığı gibi Borçlar Kanunu’nun sözleşme hukuku ile ilgili ilkelerine de aykırı düşmemesine,

Dairemizin yerleşik uygulamasının da bu yönde olmasına (Yargıtay 11. HD.'nin 16.11.2000 gün ve 2000/7609 E.- 8987 K., 03.03.2003 gün ve 2002/9344 E.- 2003/1777 K.) göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.