Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4381 K.2013/4125

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/02/2012 tarih ve 2011/207-2012/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir şirket ile iş görüşmesinde bulunmak ve sözleşme yapmak üzere müşterilerinin davetine uyarak davalı şirketin uçağı ile ...'ya gittiğini, Atatürk Havaalanında teslim ettiği bagajının ... günlük gecikme sonunda müvekkiline teslim edilebildiğini, bagajını ... gün gecikmeyle teslim alması nedeniyle ilaçlarını kullanamadığını, aynı kıyafet ile dolaşmak zorunda kaldığını, sözleşme yapmak üzere davet edildiği bir ülkeden sözleşme yapamadan ve muhatapları nezdinde ticari itibarı zedelenmiş ve ileriye dönük olarak olumsuz bir intiba bırakarak dönmek zorunda kaldığını ileri sürerek, 20.000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, uluslararası hava taşımalarında uygulanacak 4 numaralı Montreal Protokolü ile değiştirilmiş Varşova-Lahey Konvansiyonu uyarınca taşıyıcının sınırlı sorumluluğu bulunduğunu, anılan sözleşmede manevi zararların tazmin edileceğine ilişkin bir düzenlemenin yer almadığını, artan yolcu trafiğine bağlı olarak arzu edilmemekle birlikte bazen yolcu bagajının kaybolabildiğini, geç teslim edilebildiğini veya başka varış noktalarına gönderilebildiğini, bu durumun herkesçe kabul edilen ve sektörün yapısı gereği olağan karşılanan maddi bir gerçek olduğunu, olayda B.K.nın 49 ve M.K'nın 24. Maddelerine yazılı yasal koşulların oluşmadığını, ağır kusurlarının bulunmadığını savunrak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, gerek Varşova Konvansiyonu'nda ve gerekse Montreal Sözleşmesi'nde bagajın geç teslimi halinde yolcunun manevi zararlarının da tazmin edilebileceğine ilişkin açık bir düzenleme bulunmadığı, ancak öğretide ve Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin yerleşik kararlarında bagajın geç teslimine dayalı manevi zarar istemlerinin genel hükümlere göre değerlendirilmesi gerektiği, davacının, gerek kişisel eşyalarını, gerekse iş görüşmesi için lüzumlu olan evrak ve numuneleri kullanamadığı için moral çöküntüsüne uğradığında kuşku bulunmadığı,

tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın özelliği, duyulan elem ve üzüntünün derecesi, takdir edilecek manevi tazminatın zenginleşmeye sebebiyet vermemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Dava, hava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, hava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan gecikme ve hasarlarda manevi tazminata hükmedilmesi için geç teslim veya hasarın, M.K. 24 maddesi ve BK 49. Maddesi anlamında davacının kişilik haklarına saldırı oluşturur nitelikte olması gereklidir. Somut olayda, davacının, geç teslim edilen eşyaları ile ilgili ileri sürdüğü sebepler maddi tazminata konu edilebilecek nitelikte olup, MK 24.maddesi ve BK 49. maddesi anlamında davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun kabulünün mümkün olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.