Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4423 K.2012/9325

Taraflar arasında görülen davada Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/11/2010 tarih ve 2008/240-2010/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili davacı ...'in babası ve ...'in eşi ...'un, davalı ... adına kayıtlı, davalı ... yönetimindeki minibüste yolculuk yaptığı sırada, sürücünün aracın kapısını açmasıyla asfalt zemine düşerek yaralandığını, kaldırıldığı hastanede de vefat ettiğini, sürücü davalının tam kusurlu olduğunu, murisin ölümü ile davacıların büyük üzüntüye uğradıklarını, davacı ...'in maddi yönden eşinin desteğini kaybettiğini ileri sürerek davacılar için ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan tahsilini, 2.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan olay tarihi 16.10.2007'den itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hür Sigorta A.Ş. vekili, davacı ...'un hak ettiği destekten yoksun kalma tazminatının ödendiğini, ödenen miktardan dava fazlasını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre normal koşullarda ölen ile davacı eşinin hangisinin önce, hangi tarihte öleceği bilinemeyeceği, dolayısıyla davacı eşine ölen eşinin sağlığında bilirkişi raporuna göre ölen sağ iken emekli maaşından % 50 nispetinde ayırabilir iken, ölen eşi ölünce davacı eşe bundan daha fazlası %75 gelir ve hesaplanan 22.467,59 TL’den daha fazla 38.275,11 TL peşin sermaye değerli ölüm aylığı bağlandığı, bu durumda davacı eşin eşi öldükten sonra destekten yoksunluk maddi tazminatı zararının bulunmadığı,

davacı ...’un babasını, davacı ...’un eşini kaybetmesi nedeniyle manevi zarara uğradıkları bu nedenle tarafların mali ve sosyal durumlarına, paranın satın alma gücüne ve genel ekonomik duruma, ölenin kusuru bulunmadığına, davacıların acı ve üzüntüsüne, hakkaniyete, hal ve şartlara göre manevi

tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı ... için 7.000,00 TL, davacı ... için 8.000,00TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ...’un destekten yoksun kalma tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazların reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ... yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince; eşinin ölümü nedeniyle bu davacıya bağlanan emekli maaşı eşinin ödediği primler karşılığı olup, bu ödeme nedeniyle de SGK’nun bir rücusu sözkonusu değildir. Buna rağmen mahkemece bu tutarın hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilerek maddi tazminat isteminin reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan davacıların temerrüt faiz istemi manevi tazminatı da kapsadığından, mahkemece hükmedilen manevi tazminata temerrüt faizi yürütülmesi gerekirken, bu talebin reddi de doğru olmamış, bu yönden davacılar yararına kararın bozulması gerekmiştir.