Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4433 K.2013/4449

Taraflar arasında görülen davada ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.12.2011 tarih ve 2010/244-2011/1711 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ... Şubesi'nde açılmış bulunan 64614474 nolu hesabında 14/12/2007 tarihinde saat 14:38 sıralarında müvekkilinin bilgisi ve muvafakati bulunmaksızın, aynı bankanın ...

Şubesi'nden davalı ... adına açılmış bulunan 80154344 nolu hesaba 4.011,38 TL'nin aktarıldığını, söz konusu işlemin hesapların kontrolü sırasında fark edildiğini, müvekkili şirket yetkililerinin ... isimli kişiyi tanımadıklarını, bu kişi ile ne ticari ne de şahsi herhangi bir ilişkilerinin olmadığını, kendileri tarafından bu kişinin hesabına para aktarılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davalı ... adına açılmış olan hesaba aktarılan 4.011,38 TL paranın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkiline ödenmesine, 14/12/2007 tarihinden itibaren en yüksek oranda faizin uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin de olayda mağduriyetinin söz konusu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili, müvekkili bankanın olayda kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının kendi eylem ve işlemleri ile olayın meydana gelmesine sebebiyet verdiği ispatlanamadığından, olayda davalı bankanın müterafik kusurunun kabulünün mümkün olmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilerek, 4.011,38 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Davalılardan ...'in temyizine gelince; dava, davalı Banka nezdinde açılmış olan davacıya ait hesaptaki paranın davacı yetkililerinin bilgisi ve izni dışında internet yolu ile yapılan işlem sonucu çekilmesi suretiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Bankalar, kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun .../4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61'nci maddesi). Bu tanımlamaya göre mevduat, ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir.

Borçlar Kanunu’nun 306 ve 307'nci maddeleri uyarınca ödünç alan akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1'inci maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir.

Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Yasal dayanakları ortaya konularak yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde usulsüz işlemin gerçekleşmesinde davalı ...'in kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı ile bu davalı ... arasında internet bankacılığı ile ilgili bir sözleşme olmadığı gibi, dava konusu iddia edilen zarar, aslında diğer davalı bankanın zararıdır. Davacının alacağı, davalı banka açısından aynen devam etmektedir.

Davacı talebini, akidi davalı bankaya yöneltmelidir. Şayet usulsüz işlemde davalı ...'in bir kusuru mevcut ise, bu hususu ileri sürme hakkı, mevduatı saklamakla yükümlü, zarar gören davalı bankaya aittir. Bu durum karşısında, davacının açtığı davada davalı ...'e husumet düşmeyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle anılan davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.