Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4525 K.2013/4852

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2011 tarih ve 2011/285-2011/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan mevduatının ödenmesini talep ettiğinde kendisine söz konusu mevduatın, mevduat sahibi tarafından ... yıldır işlem yapılmadığı gerekçesiyle 31.12.2009 tarihinde ...'ye devredildiğinin bildirildiğini, ancak bu konuda müvekkiline ilgili yönetmelik gereğince herhangi bir tebligat yapılmadığını ileri sürerek, 4.977,38 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının mevduat hesabı üzerinde ... yıl boyunca herhangi bir işlem yapmamasından dolayı hesaptaki paranın ...'ye aktarıldığını, davaya konu paranın ...'ye devrinde yasaya aykırı bir durumun söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı bankanın ...şubesinde bulunan USD mevduat hesabının, hesabın açıldığı 04/03/1999 tarihinden itibaren ... yıl süre ile işlemsiz kaldığı ve zamanaşımına uğradığı, davalı bankanın zamanaşımına uğrayan mevduatı fona devretmeden önce davacının bildirdiği en eski adresine iadeli taahhütlü mektup gönderdiği, tebligatın iade olmasına ve davacının davalı bankada kayıtlı başka iki adresi bulunmasına rağmen davalı bankaya bildirilen en son adrese tebligat çıkarılmadığı, mevduat sahibini uyarma yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalının davacının zararından sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.977,38 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.