Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4560 K.2012/6942

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2009 gün ve 2008/366-2009/239 sayılı kararı onayan Daire’nin 22/12/2011 gün ve 2010/394-2011/17565 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “BİFA MERİT Şekil” den oluşan marka tescil başvurularına müvekkiline ait özgün ürün şekline konu 2006/07294 sayılı “Şekil” marka başvurusuna dayanılarak 556 sayılı KHK’nin 8/1(b), 8/3 maddesi ile başvurunun kötüniyetli olması nedeniyle aynı KHK’nin 35. maddesi uyarınca itirazda bulunulduğunu, ancak yaptıkları itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, red kararının yerinde olmadığını, müvekkiline ait özgün ürün şekillerinin şekil markaları haline gelerek tanınmış olduğunu ve birçok ülkede tescil ile koruma altına alındığını, bu şekillerin doğrudan müvekkiline ait KİT KAT markasıyla özdeşleştirildiğini,

davaya konu şeklin müvekkili tarafından yaratılarak yıllardır yoğun şekilde kullanıldığını, bu nedenle müvekkili işaret eden bir marka haline gelmiş özgün bir şekil olduğunu, davalı şirkete ait marka başvurularının müvekkilinin tescil süreci devam eden şekil markasıyla iltibas yarattığını, davalı şirket başvurusunun kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nun 2008-M/5455 ve 5452 sayılı kararlarının iptali ile davalı şirket adına tescil olunan markaların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/394 E,2011/17565 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.