Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4790 K.2012/6276

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.02.2012 tarih ve 2011/602-2012/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Şirketçe nakliye rizikolarına karşı sigortalı emtianın davalı tarafından nakliyesi sırasında hasarlandığını, zararın dava dışı sigortalıya ödendiğini, müvekkili şirketin TTK ve BK. uyarınca davalıya rücu imkanına sahip olduğunu, davalı şirketin hakkında yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, TTK.'nun 1067. maddesi uyarınca sorumluluk davasının hak düşürücü süre içinde açılmadığını, müvekkili şirketin taşıyıcı değil, acente olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak davanın deniz taşımasından kaynaklanan bir dava olduğunun anlaşılması ve TTK. m. 4/son, Hakimler Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararıyla, Denizcilik İhtisas Mahkemesi kurulmayan yerlerde, birden fazla ticaret mahkemesi varsa 1 numaralı ticaret mahkemesinin görevlendirilmiş olması gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine talep halinde dosyanın görevli İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Görevsizlik kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum eder(HMK.m.331/2). Böylece yargılama giderlerinden olan avukatlık ücretine görevsizlik kararı ile hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.