Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5001 K.2012/7277

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2009 gün ve 2009/9-2009/147 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.12.2011 gün ve 2010/5020 - 2011/17643 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, tescilli “fatih” markasının müvekkiline ait bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin tüm Türkiye'de bilinen bir üretici olduğunu, davalının ise 2005 yılından beri müvekkiline ait markayı taşıyan ürünleri üretip sattığını, bu hususta çeşitli mahkemelerce tespitler yapıldığını, davalının kalitesiz ürünler üreterek müvekkilinin ticari itibarına zarar verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının 18.07.2002 tarihinde tescil edilmiş “Fatih” markasının sahibi olduğu, davalının ise “Öz Fatih” ibareli tütün dizme amaçlı pamuk ipliğini piyasaya sunduğu, davalının bu davranışının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, tecavüz olgusunun süreklilik arz etmesi nedeniyle zamanaşımının söz konusu olmadığı, bilirkişilerin davacının tercih ettiği hesap yöntemi ile somut bir neticeye varamadıkları, bu durumda BK'nun 42. maddesi uyarınca tazminat miktarının belirlendiği,

davacının manevi tazminata da hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.000 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.