Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/544 K.2013/1163

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/11/2011 tarih ve 2011/565-2011/1536 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı finans kuruluşundan kredi kullanarak araç aldığını, kredi sözleşmesine bağlı olarak da davalı şirket ile kredi taksitlerinin tamamının ödenememesi halini 28.07.2010 ila 28.07.2013 tarihleri arası için teminat altına alan "Kredi Koruma Teminatlı Hayat Sigortası" aktedildiğini, müvekkilinin 07.01.2011 tarihinde iş kazası geçirdiğini, 09.01.2011 ila 21.04.2011 arası raporlu olup çalışamadığını, bu dönemleri toplam 2.424,00 TL kredi ödemesinde bulunduğunu, belirtilen dönemler için davalının 2.394,00 TL teminat verdiğini fakat ödenmediğini ileri sürerek 2.394,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesinin asıl lehdarının dain ve mürtehin olan finansman kuruluşu olduğunu, poliçede geçici maluliyet teminatının sadece serbest meslek erbabı ile devlet memurları için geçerli olduğunu, talebin teminat dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Hayat Sigortası Özel Şartlarının 3/4. maddesinde davaya konu teminatın serbest meslek çalışanları ya da devlet memurları için geçerli olduğunun belirtildiği, davacının bu şartı taşımadığı, bu itibarla davacının geçici iş göremezliğe dayanarak kredi koruma teminatlı hayat sigortasından yararlanma isteğinin yerinde olmadığı, sigorta poliçesinde finans kuruluşunun dain-i mürtehin ve lehdar olduğu, sigortadan yararlanmak için başvuru hakkının davacıya değil finans kuruluşuna ait olduğu,

davacının kredi ödemesinin yapılmasını kredi verenden istemeden kendi isteği ile geçici malül kaldığı süreler için kredi tutarlarını ödediği, yasal yolları tüketmeden davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve poliçe ekindeki Kredi Koruma Teminatlı Hayat Sigortası Özel Şartlarının 3/4 maddesi uyarınca rizikonun teminat dışında kaldığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.