KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/5500 E., 2013/22539 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2013
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.11.2011 tarih ve 2011/364-2011/60 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.12.2013 günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacı şirket temsilcisi Saim Akgüz dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 17.650 ton sigaranın Adana Sigara Fabrikası’ndan 35 pazarlama ve dağıtım noktasına taşınması ihalesini kazanan müvekkili şirkete, 15.03.2004 tarihinde imzalanan sözleşmeye uymayan davalının 7.407 ton sigara taşıttığını, taşıtılmayan 10.243 ton sigaranın taşıma ücretinin kârından davacının mahrum kaldığını ileri sürerek, şimdilik 200.000,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce “taraflar arasında yapılan taşıma sözleşmesindeki taşıma miktarının asgari taşıma miktarı olduğuna ve bunun davalı tarafından taahhüt edildiğine yönelik mahkemenin gerekçesi ve yorumu isabetli olmayıp, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle aksi sonuca varılması doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/5500, K. 2013/22539, 10 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama