Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5598 K.2013/5371

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2011 tarih ve 2011/50-2011/299 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye’nin önde gelen radyo ve televizyon yayıncılarından olduğunu, " ..." esas unsurunu içeren çok sayıda markaya ve marka başvurusuna sahip olduğunu, seri marka oluşturma çalışmaları kapsamında " ... " ibaresinin marka olarak tescili için davalı idareye başvurduğunu, başvurunun "Büro hizmetleri müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler parakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar,

kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" şeklindeki bir kısım hizmetler için daha önce tescil edilmiş iki ayrı markanın muhtevası ve mal ve hizmetleri ile 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğu gerekçesiyle nihai olarak ... ... tarafından reddedildiğini, red kararının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin " ..." esas unsurlu markaları sebebiyle seri marka hakkına sahip olduğunu ve red kararının bu hakkı ihlal ettiğini ileri sürerek, ... ... kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının seri marka hakkına dayanabilmesi için redde mesnet markalardan daha önceki tarihte, reddedilen hizmetleri de kapsayacak biçimde marka kullandığını ya da tescil ettirdiğini ispat etmiş olması gerektiği, dosya içinde ve ekindeki delil klasöründe yer alan ve davacının markasının kullanımını gösteren deliller arasında bu tür bir bilgiye rastlanmadığı, davacının seri marka hakkına dayanamayacağı, davacının tescil ettirmek istediği 2010/07370 sayılı " ... +şekil" markasının, 35, 38 ve 41. sınıftaki mal ve hizmetlere ilişkin olduğu,

redde mesnet 2000/26941 sayılı " ...+şekil" markasının ise 39. ve 42. sınıf mal ve hizmetler yönünden tescilli bulunduğu, redde mesnet markanın emtia listesinde yer alan hizmetlerden hiç birinin davacının tescil ettirmek istediği 35. sınıf mal ve hizmetlerde yer alan “büro hizmetleri” ile ilişkili ya da benzer olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... ...'nin ....02.2011 tarih ve 2011/M-477 sayılı kararının "büro hizmetleri" yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Dava, ... ... kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacı, Markalar Dairesi kararına karşı sunduğu itiraz dilekçesinde,556 Sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca redde mesnet olan dava dışı şirkete ait 2004/2219 sayılı markanın kapsadığı 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri " bakımından adına tescilli ve " ..." asıl unsurlu 2001/11033 sayılı markasının bulunduğunu ve bu sınıf bakımından da anılan markanın kullanıldığını belirtmiştir.

Mahkemece her ne kadar benimsenen bilirkişi raporunda redde mesnet söz konusu marka yönünden seri marka hakkına dayanılamayacağından söz konusu hizmetler bakımından dava reddedilmiş ise de, az önce belirtildiği üzere davacının bir örneği dosya içerisinde mevcut olan ve redde konu "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli mlların bir araya getirilmesi" hizmetleri kapsayan 2011/11033 sayılı markasının bu kapsamda değerlendirilmemesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyizi yerinde görülerek kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.