Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5799 K.2012/7319

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.02.2010 tarih ve 2007/485 - 2010/48 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/01/2012 gün ve 2010/9949-2012/268 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka şubesinde hesabının bulunduğunu, bu hesabından internet bankacılığı yoluyla müvekkilinin bilgisi ve izni dışında toplam 14.450 TL'nin başka hesaplara aktarıldığını, internet sisteminin güvenliğini sağlamayan davalı bankanın meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 14.450 TL'nin 28.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın gerekli tüm özeni gösterdiğini, bilişim sistemi kullanılarak yapılan dolandırıcılıkta müvekkiline yüklenebilecek bir kusurun olmadığını, davacının basiretli bir tacir gibi davranmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının internet bankacılık işlemlerinde kullandığı ve bir tacir olarak imzaladığı sözleşme uyarınca korumakla yükümlü olduğu kişisel bilgilerini koruyamadığı, ayrıca davalı banka tarafından sunulan opsiyonel güvenlik önlemlerinin de davacı tarafından kullanılmadığı, zarara tarafların müterafik kusurlarıyla neden oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.780 TL'nin 28.06.2005 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.01.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.