Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5848 K.2012/14071

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/10/2010 tarih ve 2009/361-2010/492 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile yaptığı 09.05.2002 tarihli protokolün 5.7 maddesinde teminat mektuplarından komisyon ve masraf alınmayacağının düzenlendiğini, müvekkilinin 16.03.2003 tarihinde toplam 6.539,038 TL bedelli iki adet teminat mektubu aldığını, ancak davalının 23.06.2008 tarihli yazısı ile daha önce alınan ve alınacak teminat mektuplarının 3.175 TL’nı aşan kısmından %07 komisyon alınacağının bildirildiğini, müvekkilinin bu uygulamayı kabul etmediğini bildirmesine rağmen 3.364,03 TL kısım için toplam 18.544,26 TL kesinti usulsüz kesinti yapıldığını ileri sürerek, 1.890,16 TL işleyen faizi ile birlikte toplam 20.434,42 TL’nın reeskont faizi ile birlikte istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, protokolün 5.7 maddesinde teminat taleplerinin bankanın kendi limitleri dahilinde karşılanacağının düzenlendiği, dolayısıyla kayıtsız şartsız komisyon almama ediminin yüklenmediğini, ancak banka sermaye rasyolarında risk ağırlığının artması nedeniyle komisyon alınacağının davacıya bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki protokolün 5.7 maddesinde “teminat mektubu talebi, banka tarafından kendi limitleri dahilinde karşılanacak, banka masraf ve komisyon talep etmeyecektir” hükmünün düzenlendiği, bankanın komisyon tahsil etmesinde haklılık payı bulunmadığını, bankanın gayri nakdi riskinin arttığı hususunun komisyon alınması ile ilgisinin bulunmadığını, bankanın basiretli bir tacir gibi davranmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 20.431,38 TL alacağın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; taraflar arasındaki 09.05.2002 tarihli protokolün 5.7 maddesine ve dava konusunun davalı bankanın 23.06.2008 tarihli yazısından önce verilen teminat mektuplarına ilişkin olmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.