KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/5907 E., 2013/18994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2013
- Mahkemesi
- İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
503 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2011 tarih ve 2011/123-2011/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gülenay Erşan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, ''Yarası Saklım'' ve ''Rakkas'' isimli müzik eserlerinin sözlerinin müvekkili ... ile davalıya, ilkinin bestesinin müvekkili ...'e, diğerinin bestesinin ise müvekkili ...'na ait bulunduğunu, tarafların FSEK 10. maddesi gereği birlikte eser sahibi olduklarını, her iki eserin de 1996 yılında Üniversal Müzik Yapım şirketi tarafından çıkarılan ''Düş Bahçeleri'' isimli albümde yer alarak kamuya sunulduğunu ve alenileştiğin, adı geçen yapımcı firmanın ekonomik krize girmesi üzerine,
eser işletme belgelerine haciz konulduğunu, müvekkili ...'in mahkemeye başvurarak anılan albümün eser işletme belgesini iptal ettirdiğini ve ortağı bulunduğu Mod Yapım Şirketi tarafından bu albümün ilk yayınlandığı hali ile ve hiçbir değişiklik yapılmaksızın tekrar piyasaya çıkarılmak istendiğini, ancak davalının muvafakatname vermek için fahiş bir bedel talep ettiğini ileri sürerek,
FSEK 10. maddesi gereğince gerekli iznin verilmesini, daha önce alenileşmiş albümlerde kullanılacak müzik eserlerinin albümde kullanım için ayrıca bir bedel talep edilmediği yönündeki sektörel teamülün tespitini, şayet böyle bir bedel ödenmesi gerekiyor ise bu bedelin tespitini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava dışı yapımcı şirketin herhangi bir bedel ödemeksizin eserleri yayınlamak istemesi üzerine müvekkilinin bu teklifi reddettiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dosya içerisğine göre davalının izin vermeme sebebinin kendisine ödenecek ücret ile ilgili bulunduğu, dava konusu her iki şarkı için davalıya ödenmesi gereken telif ücretinin eser başına 1000 TL'den 2000 TL olduğu, örf ve adet hukuku ile teamüllerin ancak yasada boşluk bulunmadığı durumunda araştırılıp uygulanabileceği, dolayısıyla teamülün tespitinde davacının hukuki bir yararının söz konusu olmadığı, ayrıca olayda telif hakkı veya bağlantılı hak tecavüzü söz konusu olmadığından, kararın ilanına gerek görülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile somut olay yönünden davacılar ...'ın ve davalının birlikte eser sahibi oldukları ''Yarası Saklım'' adlı eser yönünden 1.000 TL ve davacılardan ...'nun davalı ile birlikte eser
sahibi olduğu ''Rakkas'' adlı eser yönünden yeni çıkacak bir albümde bu eserlerin kullanılması halinde tüm eser sahiplerinden yeniden izin alınması gerektiğinin ve her bir şarkı için davalıya 1.000'er TL ödenmesi gerektiğinin tespitine, bu yöndeki teamüllerin tespiti talebi ile koşulları oluşmayan ilan taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu musiki eserleri ile ilgili olarak davalı namına yapılmasına izin verilecek sözleşmede eser sahiplerinin telif ücretlerinin objektif iyiniyet kurallarına göre belirlenmesi gerekmesine ve aksi takdirde sözleşmenin taraflarının tazminat ile sorumlu tutulacaklarının tabii olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/5907, K. 2013/18994, 28 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama