Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6056 K.2012/8797

Taraflar arasında görülen davada İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2010 gün ve 2008/261-2010/122 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.02.2012 gün ve 2011/4807 - 2012/1939 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait kamyonu ile 2007 yılı Aralık ayı ile 2008 yılı Mart ayları arasında davalıya toplam 2797 adet iç saha kamyon nakliyeciliği hizmeti verdiğini, müvekkili tarafından teslim fişlerinin davalı şirket çalışanına teslim edildiğini ve bunun karşılığında 24.04.2008 tarihli tek bir tesellüm fişinin imzalanarak müvekkiline verildiğini, nakliye bedelinin ödenmemesi üzerine icra takibi başlatılmış ise de, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına, %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile davacı arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığını, tesellüm fişi altındaki kaşenin ve imzanın müvekkili şirkete ve şirket yetkililerine ait olmadığını belirterek davanın reddini, davacı tarafın %40 tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının kendisine ait kamyon ile davalı şirkete ait işyerinde hafriyat çektiği, sefer başına 4,00 TL ücret aldığı, teslim fişlerinin davalı şirket sigortalı çalışanı tarafından imzalandığı bu suretle davacının iddia ettiği nakliye işinin gerçekleştiği, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.02.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.