Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6195 K.2012/8542

Taraflar arasında görülen davada Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2009 gün ve 2008/320-2009/600 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/12/2011 gün ve 2010/4246-2011/17228 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan banka arasında “2000 yılı içinde gerçekleşecek olan ithalat, ihracat ve kambiyo işlemleri ile ilgili sözleşme” nin 5 nci maddesinde belirlenen döviz kuruna göre hesap yapılması gerekirken, genel kredi sözleşmesine göre yapılan hesaplama nedeniyle müvekkilinden vadeleri 2001 yılına sarkan üç adet akreditif ödemelerinde fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte toplam 119.542,02 TL’nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, ödemelerin doğru yapıldığını savunmuştur.

Davalı TMSF vekili, yargı yolu itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce ikinci kez bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, taraflar arasındaki akreditif sözleşmesinin 5.maddesi uyarınca uygulanması gereken kur ile yapılan tahsilat arasında fark olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 25.05.2001 tarihindeki işlem nedeniyle 20.553,94 TL ve 18.06.2001 tarihindeki işlem nedeniyle 41.322,30 TL kur farkının davalı bankadan tahsiline, davacıya 13.06.2001 tarihli işlem nedeniyle fazla ödenen 49,43 TL’nin ise bu alacaklardan mahsubuna ve diğer davalı TMSF hakkındaki karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair tesis edilen karar, davalı Banka vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı Banka vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.