Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6367 K.2013/23289

Taraflar arasında görülen davada Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/01/2012 tarih ve 2011/342-2012/11 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.12.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan Güneş Tur. Uluslararası Nak. Turz. Petrol Ürün. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üst taşıyanı olduğu transit beyanname muhteviyatı 35.320 kg fuel-oil yükünün davalıların sürücüsü ve maliki olduğu araç ile taşındığını, davalı sürücünün mezkur transit emtiayı İsdemir Gümrük Müdürlüğü gözetimindeki Delta-Dörtyol Petrol Tesislerine götürmesi gerekirken yurt içinde kendi hesabına sattığını, bu nedenle müvekkilinin dava dışı taşıtan şirketle yaptığı nakliye sözleşmesi gereğince istihkakından mal bedelinin kesildiğini ve yine Gümrük Vergi ve Resimleri ödediğini ileri sürerek, 11.306.642.253 TL mal bedeli ile 6.247.900.000 TL Gümrük Vergi ve Resimden doğan tazminat alacağının ödeme tarihlerinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, İverendi Ltd. Şti. adına tescilli transit beyannameye konu 35.320 kg fuel-oil yükünün Delta A.Ş Dörtyol tesislerine taşınması konusunda ilk taşıyıcı şirket ile ... Ltd. Şti. Arasında 30.06.2004 tarihine kadar devam edecek bir taşıma sözleşmesinin imzalandığı, ... Ltd. Şti ile İverendi Ltd. Şti. Arasında 13.02.2004 tarihinde imzalanan protokol uyarınca transit eşyanın davalı Güneş Tur Ltd.

Şti.'ye ait ve diğer davalı ...'ın sürücüsü bulunduğu tankere yüklendiği, emtianın süresinde İsdemir Gümrük Müdürlüğüne teslim edilmediği, bu nedenle davacı şirketin dava dışı taşıtan şirketle yaptığı nakliye sözleşmesi gereğince istihkakından mal bedelinin kesildiği ve ayrıca davacının dava konusu emtia sebebi ile gümrük vergi resim ödediği, ödemek zorunda kaldığı emtia bedelinin 11.306,64 TL, vergi, resim ve harç bedelinin ise 6.247,90 TL olduğu, toplamda ve bu nedenle toplam zarar miktarının 17.554,54 TL bulunduğu,

her iki davalının TTK'nın 781, 782 ve 787/2 maddeleri gereğince oluşan zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile 11.306,64 TL tazminatın 30.07.2004 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile, 6.247,90 TL tazminatın 27.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmaması ile davaya konu istemlerin dayanağının Irak-Türkiye arasında gerçekleştirilen taşımadan kaynaklanmış olmasına göre uyuşmazlığa CMR (Karayolu ile Uluslararası Eşya Taşıma Sözleşmesine İlişkin Antlaşma) hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde Türk Ticaret Kanunu hükümlerinin uygulanmış olması yerinde değilse de somut uyuşmazlıkta yapılan bu yanlışlığın neticeye etkili olmadığının anlaşılması karşısında, mümeyyiz davalı şirket vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı 30.12.2004 tarihinde açtığı davasında istediği miktarların reeskont faiziyle tahsilini istemiş olup, dava tarihinde yürürlükte bulunan 3095 sayılı Yasa’nın 1.maddesi uyarınca reeskont faizi oranının yasal faiz olarak kabul edilmiş olmasına göre davacının isteminin yasal faize ilişkin olduğu kabul edilerek hüküm altına alınan miktarların yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken istem aşılmak suretiyle ticari faiz uygulanmasına karar verilmesi yerinde değilse de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın bu yönden davalı şirket yararına düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.