Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6592 K.2013/6748

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....02.2012 tarih ve 2011/472-2012/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait malların davalıya ait antrepoya konulduğunu ve buradan çalındığını, depodan çalınan malların değerinin ....000,00 TL olduğunu, davalının kendisine teslim edilen emanet malları saklamak ve korumak için gerekli güvenlik tedbirlerini almadığını ve malları sigorta ettirmediğini, ileri sürerek ....000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen, davacıya ait malların müvekkile ait antrepoya konulmasına ilişkin, şartnamede malların bozulmasından, zayi ve hasarından müvekkilinin sorumlu tutulmayacağının ve malları davacının sigorta ettireceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin malların saklanması ve korunması için gerekeli güvenlik önlemlerini aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalıya ait depoya teslim ettiği çerezlik ayçiçeğinin depoda meydana gelen hırsızlık eylemi sonucunda çalındığı, depo sahibi olan davalının bedel karşılığında deposuna saklanması amacıyla konulan emtiayı hasarsız ve eksiksiz bir şekilde tekrar iade etmek yükümlülüğü bulunduğu bu kapsamda deponun güvenliğini sağlaması ve içindeki emtiayı koruması gerektiği için depoda meydana gelen hırsızlık sonucunda zayi olan emtia bedelinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.180,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ardiye sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, ardiye sahibinin kendisine tevdi edilen malı aynen iade borcu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 477. maddesinde, ardiye sahibinin tevdi edilen malı tam ve eksiksiz olarak

tevdi edene iade yükümlülüğünden bahsedilse de anılan düzenleme emredici mahiyette olmayıp, ardiyecinin sorumluluğu BK. 99 çerçevesinde ortadan kaldırılabilir. Ne var ki böyle bir sözleşme kaydının açık olması zorunludur. Nitekim davalı da, davacı ile aralarında akd edilen ardiye sözleşmesine göre malların bozulmasından, zayi ve hasarından kendisinin sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Gerçekten de davacı ile davalı arasında düzenlenen ardiye sözleşmesinin 1. maddesinde ardiye sahibinin malların bozulmasından, zayi ve hasarından hiçbir şekil ve surette sorumlu tutulmayacağı kararlaştırılmıştır.

Bu itibarla, davalı ardiye sahibine tevdi edilen malların zayiine neden olan olayın meydana geliş şekli nazara alınarak, ardiye sözleşmesinin 1. maddesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan BK'nın 99. maddesi ile birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı şeklide karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.