Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7549 K.2012/11813

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 17/03/2009 gün ve 2006/219-2009/95 sayılı kararı bozan Daire’nin 27/01/2012 gün ve 2011/15736-2012/895 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili gibi bir kamu tüzel kişisi iken, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 03/03/2000 tarihli kararı ile hisse devri suretiyle tamamen özelleştirildiğini, davalının özelleştirme sürecinin başlamış olması nedeni ile müvekkilinin tersanelerinde inşa edilmekte olan M/V BAKÜ, M/V AŞKAABAT ve M/V TAŞKENT isimli gemilerin tamamlama sözleşmelerinin karşılıklı olarak imzalanan 16/11/1999 tarihli protokol ile feshedildiğini, 29/11/1999 tarihli ibraname ile tarafların birbirlerini protokolde belirlenen edimler dışında ibra ettiklerini, bu protokol ve ibranamenin 14/01/2000 tarihinde yürürlüğe girdiğini,

protokolde anılan gemilerin ve gemilere ait malzemelerin davalı şirketçe teslim alındığını, gemilerin davalı şirket tarafından başka tersanelerde tamamlattırıldığını, davalının müvekkilinin protokol ekindeki hak ediş tablosunda bulunan alacağını ödemediğini ileri sürerek,

M/V BAKÜ, M/V AŞKAABAT ve M/V TAŞKENT isimli gemilerin inşaatlarından doğmuş olup, 16/11/1999 tarihli protokol eki hakediş tablosunda 3.596.500 USD olarak belirlenen alacağın 08/02/2001 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek protokolde belirlenen %15 döviz faizi ile birlikte fiili ödeme günlü TCMB efektif satış kuru karşılığı TL olarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.