Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8110 K.2012/11371

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/01/2010 gün ve 2008/277-2010/19 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/02/2012 gün ve 2010/10146-2012/1845 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 21.09.2007 tarihinde çizgili sabun tasarımı için TPE'ye başvurduğunu, davalı şirketin, tasarımın yenilik vasfı taşımadığı gerekçesiyle itiraz ettiğini, TPE tarafından müvekkilinin tasarımının iptaline karar verildiğini, oysa tasarımlar benzer olmadığı gibi müvekkilinin tasarımının yenilik vasfına ve ayırtedicilik özelliğine sahip olduğunu ileri sürerek TPE YİDK'nın 02.07.2008 tarih, 2008/T-487 sayılı kararının iptali ile müvekkil şirket adına başvurusu yapılan 2007/04877 sıra numaralı tasarımın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Evyap A.Ş. vekili, davacı tasarımının müvekkile ait tasarımlara göre yenilik ve ayırtedicilik özelliklerine sahip olmadığını, davacı şirketin müdeaddit defalar yaptığı tescil başvuruları ile müvekkilinin çizgili sabun tasarımları ile iltibas yaratmak ve haksız rekabet içine girmek maksadıyla tasarımları taklit etmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, tasarımların genel izlenim bakımından benzer görüldüğünü, mevcut tasarımların fazlalığı dikkate alındığında tasarım geliştirmede seçenek özgürlüğünün dar olduğu iddiasının yerinde olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait tasarımın davalı tasarımları ile karşılaştırıldığında yenilik ve ayırt edicilik niteliğine sahip olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13/02/2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.