Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8291 K.2013/7682

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.03.2012 tarih ve 2011/229-2012/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin araç koltuğuna ilişkin endüstriyel tasarım tescil talebinin ... tarafından 2009/06301 tescil numarası ile aynı tarihte tescil edilmiş ve ilgili bültende yayınlanmış olduğunu, ancak davalı şirket adına tescil edilen tasarımın, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5.6 ve 7. maddelerinde yer verilen ve tescilli bir tasarımın korunması için gerekli olan "yenilik ve ayırt edicilik" unsurlarını haiz olmadığını ileri sürerek, 2009/06301 tescil numaralı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekilinin 2009/06301 numaralı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2009/06301 sayılı tasarımın davacıya ait Bus Comfort 4040 kodlu ürüne kıyasla küçük detayların ötesinde farklılıklar içerdiği ve bu farklılıkların tasarımın bütününe etki ettiği, nihayetinde dava konusu tasarımın hem yenilik hem de ayırt edicilik kriterini taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.