Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/846 K.2013/1420

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/10/2011 tarih ve 2010/29-2011/465 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin genel kredi sözleşmesi ile davalı Banka'dan 48 ay vadeli, eşit taksit ödemeli 600.000 TL tutarında kredi kullandığını, ilk on taksit ödendikten sonra kredinin kapatılmak istendiğini, ancak davalının fahiş tutarda erken ödeme ücreti talep ettiğinden Bankaya 73.300 TL erken ödeme ücreti ödemek zorunda kaldıklarını, sözleşmedeki erken ödeme ücretine ilişkin düzenlemelerin muğlak ve geçersiz olduğunu, Bankanın erken ödemede talep edebileceği ücretinin erken ödeme nedeniyle doğabilecek vergi, kaynak kullanımı destek fonu gibi mali yükümlülükler olduğunu,

kaldı ki sözleşme hükmünün geçersiz kabul edilmesi halinde dahi, erken kapama ücretinin hakkaniyet çerçevesinde belirlenmesi gerektiğini, oysa Bankanın talep ettiği ücretin ödemenin yapıldığı tarihteki ana paranın yaklaşık %14'üne karşılık geldiğini, bu oranın hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, davalının talep edebileceği erken kapama ücretinin tespitini, davalı tarafından fazladan tahsil olunan erken ödeme ücretinden şimdilik 10.000 TL'nin faizi ile birlikte davalı Bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bankanın müşterilerine kullandırdığı krediyi mevduat sahiplerinden ve yurt dışından borçlanarak sağladığından, erken kapama maliyetinin müşteriye yansıtılmasının bankacılık ve ticari teamüllere uygun olduğunu, müvekkilinin genel kredi sözleşmesine uygun olarak erken ödeme ücreti talep etmesinin hukuka aykırılığın bulunmadığını, tahsil edilen erken ödeme ücreti fahiş olmadığı gibi, tacir olan davalının bu ücretten indirim de talep edemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Banka'nın kredinin vadesinden kapatılmış olması nedeniyle erken kapama ücreti istemesinin taraflar arasındaki sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılık oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken kapatılması nedeniyle alınan erken kapama komisyonunun fahiş olduğu iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinin 15.6 maddesi, "Müşterinin bakiye borcunun vadesinden önce ödeyerek hesabını kapatması, bankanın kabulüne bağlıdır.

Bankaca kabul edilmesi halinde erken ödeme, taksit vadelerinden birinde ve ödeme vadesinde işlemiş faizin ve kalan ana paranın bankanın belirleyeceği miktarda bir erken kapama ücreti ile ödeme nedeniyle doğabilecek vergi kaynak kullanımı, destekleme fonu gibi mali yükümlülüklerinin nakden defaten ödenmesi kaydıyla mümkündür." hükmünü haizdir.Anılan hükümle kredinin vadesinden önce kapatılması halinde Bankanın erken kapama komisyonu talep edebileceği davacı tarafça kabul edilmiş ise de, davalı Banka'nın hangi oranda erken kapama komisyonu uyguladığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu durumda, mahkemece diğer bankalardan genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken ödenmesi halinde uyguladıkları faiz oranları sorulmak suretiyle davalı Banka'nın uyguladığı erken kapama komisyonu oranının fahiş olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.