KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/8950 E., 2012/13016 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.02.2010 gün ve 2008/142-2010/19 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 23.01.2012 gün ve 2010/8233-2012/608 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 17.03.2008 günü hesap açtırmak için davalı bankanın Nazilli Şubesine gittiğini, içeride bulunduğu sırada bir kişinin, müvekkilinin elinde bulunan para dolu poşeti alarak hızla bankadan uzaklaştığını, davalı bankanın olay nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, 9.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı bankanın bankaya gelen müşterilerine ait parayı koruma konusunda üzerine düşen özen yükümünü gereği gibi yerine getirmediği ancak davacının kişiliğine yönelik bir saldırı olmadığı gerekçesiyle maddi tazminat isteminin kabulü ile 9.000 TL’nın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin ise reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, temerrüt faizi türü bakımından düzelterek onanmıştır.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/8950, K. 2012/13016, 11 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama