KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/8953 E., 2014/1894 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2014
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 tarih ve 2011/125-2012/52 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.02.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının ortağı bulunan müvekkiline ortaklık sıfatını kazandığı 21.03.1994 tarihinden itibaren kâr payı ödenmediğini, bu yönde yapılan taleplerin karşılıksız kaldığını ileri sürerek, 1994-2009 tarihleri itibariyle ödenmesi gereken kâr payının tespitine, şimdilik 100.000 TL kâr payının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, devir yoluyla ortak olan davacının kâr payı talep etmediğini, esasen elde edilen kâr paylarının yıllar itibariyle sermaye artırımında kullanıldığını, kâr payı dağıtılmasına yönelik alınmış bir ortaklar kurulu kararı olmadığını, eda davası açılması gerekirken tespit davasının açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının, davalının ortağı bulunduğu, kar payı dağıtılmasına yönelik ortaklar kurulu kararı alınmadığı, davacının bu yönüyle bir talebinin de bulunduğunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/8953, K. 2014/1894, 4 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama