Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9159 K.2012/13848

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2010 gün ve 2009/223-2010/135 sayılı kararı onayan Daire’nin 01/03/2012 gün ve 2010/11761-2012/2985 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 5, 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren “YAMİ” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren “HAMMY” ibaresinin tescili için TPE’ye başvurduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın YİDK’nca nihai olarak reddedildiğini, oysa her iki markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, müvekkilinin markaları ile iltibasa neden olabileceğini, müvekkilinin markalarının tanınmışlığından davalı şirketin haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi gereğince TPE-YİDK kararının iptaline, davalı markası tescile bağlanmış ise hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı markası ile davacı markası karşılaştırıldığında iltibasa yol açacak düzeyde benzer olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin markası ile davacı markaları karşılaştırıldığında iltibasa yol açacak düzeyde benzer olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markaları ve davalı markası arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b anlamında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 01.03.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.