Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9164 K.2012/13179

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/10/2010 gün ve 2009/267-2010/207 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/04/2012 gün ve 2010/15609-2012/5664 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin BROWNİ ibareli 30. sınıf ürünleri içeren markalar ile Endüstriyel Tasarım Belgelerinin sahibi olduğunu, BROWNİ ibareli markalarının tanınmışlık vasfı taşıdığına ilişkin mahkeme kararları bulunduğunu, davalı şirketin 04.04.2008 tarihinde gerçekleştirdiği, ANI RAWO KARAKIZ ibareli 30. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunun müvekkili markalarıyla iltibasa sebebiyet vereceği için reddi amacıyla TPE nezdinde itirazda bulunduklarını, itirazın TPE YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE ve şirket vekilleri, davacı markalarıyla davalı başvurusu arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede görsel, sescil, biçimsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının BROWNİ ibareli markalarıyla davalının ANI RAWO KARAKIZ ibareli başvurusu arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zira markaların bir bütün olarak korunabileceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09/04/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.